W 1963 roku Teresa Kruszewska zaprojektowała krzesełko dla szpitala dziecięcego w Krakowie: dwie lustrzane krzywizny spotykające się w wąskiej talii, na tyle lekkie, żeby dziecko przestawiło je samo. Powstało w niemal zerowym nakładzie.

W projekcie krzesła Klepsydra Krystian Kowalski przenosi ten pomysł do stołu dla dorosłych — ta sama kompozycja powtarzających się elementów ze sklejki, z proporcjami i wygodą dopracowanymi pod dorosłe ciało. Jedna sylwetka, trzy siedziska: sklejka, naturalna plecionka rattanowa lub tapicerka.